Ien op ien, sa helder as wat

Het opstellen van een testament of levenstestament is niet leeftijdsgebonden. Als je
zaken wilt regelen, moet je dat doen voor het te laat is en gelukkig weten we niet
wanneer dat zal zijn.

Het is over het algemeen wel zo dat als je wat ouder wordt, het fijn is als er wat
hulptroepen ingeschakeld kunnen worden en er een levenstestament is waarin dit
allemaal geregeld is. De helpende hand komt dan ook vaak mee naar het
notariskantoor en wil graag aanwezig zijn bij de bespreking. “We zijn heel open in
onze familie”, of “mijn vader wil graag dat ik even uitleg wat hij graag wil regelen”
worden dan vaak als argumenten aangedragen.

Het klinkt vriendelijk, behulpzaam en betrokken en dat is het natuurlijk vaak ook.
Maar een bespreking over een testament of levenstestament is geen
familievergadering. Het is geen rondje ‘wie vindt wat’, of een moment waarop
mensen namens elkaar spreken. Degene die de akte op wil laten stellen moet het
gesprek alleen voeren met de notaris. Dit geldt zeker voor het moment van
ondertekening, de wet schrijft dit de notaris zelfs voor; doornemen en tekenen van de
akte moet achter gesloten deur. Niet omdat we ongezellig zijn (ook in hal serveren
we koffie en thee), maar omdat vrijheid alleen echt bestaat als niemand anders
meeluistert.

Wie een testament of levenstestament maakt, moet vrijuit kunnen praten. Zonder
enige invloed dan ook van anderen. Het gaat immers om uw wensen, uw vermogen,
uw zorg, uw levenseinde. En soms zijn er zelfs twijfels, angsten, of de dingen die u
liever niet hardop aan het kerstdiner bespreekt, omdat u ook volgende kerst graag
iedereen nog weer aan tafel heeft.

Juist daarom is het zo belangrijk dat er ruimte is om eerlijk te zijn, om vragen te
stellen die misschien gek klinken, om hardop te denken en dat allemaal onder de
geheimhoudingsplicht die voor de notaris geldt. Die ruimte ontstaat alleen wanneer
de deur dicht gaat en iedereen behalve de cliënt vriendelijk in de hal plaatsneemt.

Aan de notaris vervolgens de taak om, ien op ien, de wensen aan te horen en ook
om te beoordelen of iemand begrijpt wat er wordt besproken. Worden de gevolgen
overzien? Is er voldoende wilsbekwaamheid? Begrijpt men wat men vastlegt en
welke invloed dat later heeft? Soms betekent dat wat langer doorvragen. Soms
betekent het rustig de tijd nemen. En soms betekent het dat we samen besluiten dat
het misschien niet (meer) het juiste moment is.

Wil je meer weten over dit onderwerp of heb je vragen? Neem dan contact met ons op.