Rjocht fan reed

“Maar wij lopen hier al jaren overheen.”

Een zin die wij in de praktijk geregeld horen. Net als: “Dat raam zit er al zo lang als ik mij kan herinneren” of “De vorige buren vonden dat altijd prima.”

En vaak is dat ook zo. Buren regelen veel onderling en zolang de verstandhouding goed is, levert dat meestal geen problemen op. Maar wat gebeurt er als één van de woningen wordt verkocht? Of als er ineens andere ideeën ontstaan over het gebruik van de grond?

Dan is het prettig als duidelijk is wat wel en niet mag.

Het recht van weg

Het Nederlandse burenrecht gaat er in grote lijnen vanuit dat iedereen zijn eigen erf heeft en daarbinnen zijn eigen zaken regelt. In de praktijk staan woningen echter lang niet altijd keurig los van elkaar. Een oprit loopt over de grond van de buren, een schuur is alleen bereikbaar via het naastgelegen perceel of een raam zit dichter bij de erfgrens dan de wet normaal gesproken toestaat.

In zulke situaties kan een erfdienstbaarheid belangrijk zijn.

Het bekendste voorbeeld is waarschijnlijk het recht van weg, of bij landbouwgrond ook wel het rjocht fan reed. Daarbij mag de eigenaar van het ene perceel over het perceel van een ander om bijvoorbeeld bij de openbare weg, een garage of een achtererf te komen. 

We spreken dan over een heersend erf en een dienend erf. Het heersende erf heeft het voordeel van het recht. Het dienende erf moet het gebruik toestaan. Die termen klinken misschien wat zwaar, maar ze maken wel duidelijk hoe de verhouding juridisch in elkaar zit.

Goede afspraken geven duidelijkheid

Belangrijk is dat zo’n recht in beginsel aan de grond verbonden is. Verkoopt de eigenaar zijn woning, dan gaat het recht dus mee over op de volgende eigenaar. Hetzelfde geldt voor de verplichting van het dienende erf.

Juist daarom is het verstandig om precies vast te leggen wat de bedoeling is. Mag iemand alleen lopend over het pad? Ook met de fiets of auto? Mogen bezoekers en leveranciers er gebruik van maken? En wie zorgt voor het onderhoud?

Een erfdienstbaarheid kan overigens veel meer regelen dan alleen een recht van weg. Denk bijvoorbeeld aan ramen of andere openingen die dichter bij de erfgrens zitten dan wettelijk is toegestaan. Ook hierover zie je vaak regelingen terug in de leveringsakte. 

Zolang iedereen het met elkaar eens is, lijkt zo’n afspraak soms overbodig. Maar buren blijven niet altijd dezelfde buren.

Een afspraak die wordt vastgelegd in een notariële akte en wordt ingeschreven bij het Kadaster geeft duidelijkheid, ook voor toekomstige eigenaren.

Want goede buren zijn prettig. Goede afspraken zijn soms nog prettiger.

Wil je meer weten over dit onderwerp of heb je vragen? Neem dan contact met ons op.